Mademki 14 Şubat Sevgililer Günüymüş…
Öyleyse biz de sevgiyi konuşalım. Ama gülün dikenine takılmadan, reklamın ışıltısına kapılmadan, kalbin özüne inerek konuşalım sevgiyi.
Sevgi; bir güne sığar mı?
Sevgi; bir hediyeye, bir mesaja, bir kırmızı güle hapsedilir mi?
Bizim medeniyetimizde sevgi, bir ömrün istikametidir. Ve o istikametin en güzel rehberi, en güzel sevgilisi, insanlığın en yüce muallimi Hazreti Muhammed (S.A.V) dir.
En güzel sevgili sensin Ya Resulullah…
Çünkü sen;
Taşlandığında beddua etmeyen,
Gücün eline geçtiğinde intikamla değil merhametle hükmeden,
Yetimin başını okşayan, garibin elinden tutan,
Kadına şefkati, çocuğa merhameti, komşuya hakkı öğreten bir sevgiydin.
Bugün sevgi adına süslü cümleler kuruluyor.
Fakat sevgi fedakârlık ister.
Sevgi sabır ister.
Sevgi adalet ister.
Sen, sevgiyi sadece sözle değil, yaşayarak öğrettin.
Eşine karşı zarafetinle, dostlarına vefanla, düşmanına karşı bile adaletinle…
Bugün milyonlar “Seni seviyorum” derken, biz diyoruz ki:
Seni sevmek; sünnetine sarılmaktır.
Seni sevmek; kul hakkına dikkat etmektir.
Seni sevmek; yalanı terk, adaleti tercih etmektir.
Seni sevmek; öfkeyi yutmak, gönül yapmaktır.
14 Şubat’ta hediyeler alınır.
Bizim hediyemiz ise salavattır.
Bizim gülümüz ise ahlâktır.
Bizim sevdamız ise ümmet bilincidir.
En güzel sevgili sensin Ya Resulullah…
Çünkü sen, sevgiyi nefsin arzusundan çıkarıp, insanlığın kurtuluşuna dönüştürdün.
Sevgi günü diyorsanız, işte en büyük sevgi budur:
Adaletli olmak, merhametli olmak, dürüst olmak…
Ve bütün bunları O’nun izinde yürüyerek yapmak.
Bugün bir kalp kırmamayı, bir gönül almayı, bir yetimi sevindirmeyi niyet edelim.
Çünkü O’nun ümmeti olmak, en büyük sevda imtihanıdır.
14 Şubat gelip geçer…
Ama Resul’e duyulan sevda, kıyamete kadar sürer.
En güzel sevgili sensin Ya Resulullah…
Salât ve selâm üzerine olsun.