Nur içinde uyu Serhad’ım…
Yavrum… Kurban olduğum canım… Kalbimin en güzel parçası…
Senin gidişin bir babanın yüreğine düşen en ağır ateş oldu. İnsan bazen kelimeler bulamaz, bazen de kelimeler acıyı anlatmaya yetmez. Senin vefatın beni bitirdi yavrum… İçimde koca bir boşluk bıraktın. Yüreğimi yaktın, kalbimi paramparça ettin.
Bir baba için evlat; sadece bir can değildir. Evlat, babanın yarınıdır, umududur, hayatın anlamıdır. Sen benim hem umudum, hem gururum, hem de en kıymetli emanetimeydin. Şimdi sensiz geçen her gün, sanki eksik bir dünyada yaşamak gibi…
Evlat acısı diye bir acı varmış meğer…
İnsan yaşamadan anlamıyormuş.
Gözlerim seni arıyor Serhad’ım…
Kulaklarım sesini duymak istiyor…
Bir kapı açılsa da “Baba” diye seslensen diye bekliyorum bazen.
Ama biliyorum ki kader böyle yazılmış. Rabbim seni bizden önce yanına aldı. Belki de tertemiz kalbinle cennetin en güzel köşesine misafir etti.
Bir baba olarak sana söyleyebileceğim tek şey var yavrum:
Seni çok sevdim… Hâlâ çok seviyorum… Ve seni ömrümün sonuna kadar sevmeye devam edeceğim.
Her duamda sen varsın artık.
Her secdede senin adın var.
Her gözyaşımda senin hatıran var.
Belki bu dünyada ayrıldık ama inanıyorum ki bu ayrılık sonsuz değil. İnşallah bir gün Rabbimin huzurunda, cennet kapısında yeniden kavuşacağız. O gün gelene kadar hasretin yüreğimde yaşayacak.
Nur içinde uyu güzel oğlum…
Mekânın cennet olsun Serhad Güler’im…
Bir babanın kalbinde evladı hiç ölmez.
Sen de benim kalbimde yaşamaya devam edeceksin.
